NIEUWSBRIEF
 
GOTHIA CUP
 
EINDELIJK WAS HET ZOVER :
Zaterdag 17 juli om 16u zijn we dan toch vertrokken naar Zweden.
Gelukkig konden we An en Robin telefonisch bereiken, want ze hadden zich vergist van dag voor vertrek. Rap rap naar Belzele dus en zo was de groep compleet voor het vertrek.
De reis op zich verliep zeer vlot. Aan boord van de luxecar van Diederick Reizen was alles prima verzorgd en onze chauffeurs Patrick en Bob brachten ons feilloos via Rodby - Putgarden en Helingor - Helsingborg naar Zweden.
Niet alle spelers waren erg moe en sommigen konden moeilijk rustig blijven, waardoor de vermoeidheid toch begon door te wegen. Enkel Matis was een beetje reisziek, maar na een pilletje en wat slaap ging alles al veel beter.
Om 9u30 kwamen we tenslotte aan in Överlida, waar het hotel voor de ouders en supporters zich bevindt. Dit is op ongeveer 1u rijden van Göteborg stad, maar erg rustig gelegen aan een meer en zeer verzorgd. De hotelmanager Christoffer doet werkelijk alles omhet de Belgische kolonie zo aangenaam mogelijk te maken.
Heel wat mensen maakten van de rest van de dag gebruik om wat te bekomen van d busreis, wat te rusten of de omgeving te verkennen.
De spelers daarentegen vertrokken naar de school om ook hun intrek te nemen.
Niet zonder een korte stop, want sommige spelers hadden het alsnog gepresteerd om hun identiteitskaart bij hun ouders achter te laten.
Eenmaal in Skyllerska Gymnasiet aangekomen, blijkt onze school ideaal gelegen in het centrum van de stad. Tijd echter om eerst alle luchtmatrassen op te blazen en alles te schikken in de tochwat nauwe klassen, omgebouwd tot slaapzalen.
Nog even een pittige training dacht coach Danny, en hij nam iedereen mee voor een loop en een partijtje voetbal op Heden (het zenuwcentrum van het tornooi).
Zo nu waren de spelers echt wel moe, even douchen en allen samen naar het studenten restaurang voor ons avond eten. Gotenburg kenner Maurice had niet goed geluisterd, en dus liepen we even fout, maar al snel hadden de spelers en afgevaardigden door dat we de mooie blondines moesten volgen.
Een eerste voorzichtige hap, om vervolgens alsnog te genieten van de kebab met gebakken aardappeltjes, saus en rauwkost. Want honger hadden ze wel, ook al vielen enkelen bijna in slaap in hun bord.
Nog een avondwandeling naar Heden, waar je de hormonen zo kon zien vliegen bij het aanschouwen van zo veel vrouwelijk schoon. Een ijsje eten ter afkoeling dan maar en een wandeling terug naar school. Volgens délégé Patrick is hij 25 jaar te laat naar dit tornooi gekomen en ook coach Danny solliciteert duidelijk naar een ander team, maar daar zal de jeugdcoördinator wel een stokje voor steken.
Het duurde echt niet lang vooraleer iedereen lag te slapen en sommigen ook te snurken. Gelukkig staan de bomen niet te dichtbij, zoniet was er zeker al één gesneuveld.
Welterusten want straks om 6u weer op.
 
Maandag 19 juli.
Tijd voor voetbal.
Opstaan om 6u en ons klaarmaken voor een stevig ontbijt. Want om 7u45 nemen we de tram naar Ruddalen waar de Boys 14 hun eerste wedstrijd spelen.
Even zoeken naar het veld, en dan grote ogen opentrekken wanneer we zien dat we op een prachtig kunstgras veld mogen spelen.
Belzele dit is de toekomst om prachtig voetbal te kunnen spelen.
Helaas onze coaches hadden de oefenballen vergeten in school. Dan maar aan de scheidsrechter vragen of we de match bal even konden lenen, aangezien we toch moesten wachten op onze tegestrever Cassablanca uit Marocco.
Waren ze bang van Belzele misschien ?
Aan het spel in de eerste minuten te zien duidelijk niet, want ze toonden aan over heel wat voetballend talent te beschikken. Maar onze ploeg hield uitstekend stand en kwam geleidelijk aan meer en meer in de match. We werden zelfs de evenknie en toverden een aantal uitstekende combinaties op de mat (letterlijk).
Ook de inzet was totaal, misschien wel omdat een aantal bloedmoiie meisjes ons zaten aan te moedigen.
Ook een prodiciat trouwens aan de supporters, rechtstreeks naar het terrein gekomen, die luidkeels ons team stonden aan te moedigen.
Helaas een ongelukkig doelpunt op tegenaanval bezorgde ons een 1-0 nederlaag, daar waar een gelijkspel ruimschoots verdiend was, gezien ook de kansen die Belzele creëerde. Dit geeft zeker perspectieven voor de volgende matchen, rekening gehouden ook dat er verschillende miniemen in de ploeg stonden.
Dan maar even kijken of die mooie blondines ook wel konden voetballen.
Wenlnu, ik heb zelden meer supporters gezien die zo konden genieten van damesvoetbal. Technisch en tactisch was dit een erg goed niveau, maar nagenoeg iedereen stond met de mond wijd open te genieten van zoveel elegants en moois op een groen tapijt. Vooral speelster met nummer 16 van IK Boo uit Zweden oogsste veel bijval met haar prachtige acties. Hoe zou zij toch noemen? en vooral wat is haar GSM nummer?
Niets van, dacht de coach, volop concentratie op het voetbalspel en dus met zijn allen onze bus op, op weg naar Kviberg, waar onze Boys 15 konden bewijzen dat ze het beter konden.
Na een opwarming (ook hier nog steeds zonder bal uiteraard) startte de wedstrijd tegen Norralla/Söderhamn veel belovend. Belzele volop in de aanval, kansen en tenslotte ook een eeste doelpunt gescoord door Maxim.
Die kunnen we wel aan, dacht iedereen en de supporters schreeuwden hun keel schor. "Dos penalties por favor" was een leuke variant geschreven door Benny Waes, broer van Tom.
Echter vanaf toen werd de Zweedse tegenstrever een stuk aggressiever, alvast meer dan onze spelers gewoon zijn, en de scheidsrechter reageerde hier duidelijk veel te weinig op. Duwen, trekken, schoppen werd nu het scenario en van voetbal was nog weinig spraken. Enkele van onze lichtgewichten hadden het nu moeilijk en er werd nog 4 maal tegengescoord. Voetballend waren ze zeker niet beter en sportief was deze ploeg ook zeker niet. De traditionele verbroedering aan de middencirkel vonden ze blijkbaar ook niet meer nodig. Jammer in de geest van het tornooi. 1-4 verloren, maar we zijn niet aangeslagen. Er volgen zeker nog kansen om te tonen wat Belzele kan.
Na de match reden we met de bus vlug naar ons schoolrestaurant, want iedereen had honger. Een spaghetti naar binnen en dan maar naar school, waar we het rustig houden want straks komt "le moment supręme", de openings ceremonie.
Onze Bart zal er als Mascotte lopen en de spelers in hun prachtige nieuwe uitrusting zullen er zorgen dat Belzele weer eens op de wereld voetbalkaart staat.
Een verslag volgt van zodra ik kan, maar nu worden mijn vingers moe.
Hopelijk tot morgen en dan hoop ik ook eens een foto te kunnen op de site plaatsen.
Groetjes aan België.
 
Zo hier zijn we weer met wat meer nieuws uit het hoge noorden.
Traditioneel was de openingceremonie afgelopen maandag alweer een fenomenaal spektakel. We waanden ons opnieuw op de Olympische spelen en wat was onze captain Hannes fier om de vlag te mogen dragen. Waarschijnlijk ook omdat hij daardoor vlak achter de bloedmooie Thérese in haar doorkijkjurkje mocht lopen.
Onze mascotte Bart oogst enorm veel succes toen hij zwaaiend en dansend door de arena liep, daarbij overal snoep rondgooiend.
De 3uur durende show konden we zeer goed volgen aangezien we als een van de eerste landen op het terrein kwamen. En dit keer heeft iedereen opnieuw kunnen zien dat Belzele België mooi in kleur en in beeld bracht.
En nu hopen dat onze supporters in de trbune talloze foto's en films hebben kunnen maken.
Even traditioneel is de ruil van gadgets, hoeden, vlaggen enz. na de ceremonie. Onze jongens gingen overal op zoek naar leuke souvenirs en veroverden, vlaggen, tulbanden, schoene, T shirts, en talloze leuke herinneringen.
Moe maar voldaan gingen we slapen want dinsdag moesten we opnieuw om 6u opstaan voor de volgende wedstrijden.

Dinsdag 20 juli,
Vroeg uit de veren (amaai wat was dat lastig) maar er dient opnieuw te worden gevoetbald. Dit keer is het eerst de beurt aan de Boys 15 op Kviberg. Tegenstander was het Zweedse Falköping. Opnieuw een typisch Zweedse, fysieke tegenstander die het op kracht uitspeelt. Door een tegendoelpunt in de eerste en in de laatste minuut van de wedstrijd werd met 2-0 verloren. En toch voetbalden we af en toe goed mee, maar ook nu is de fysieke kracht onze grootste tegenstrever.
Dan maar hopen dat onze Boys 14 het beter zouden doen, op Välen dit keer en om 14u. Helaas Skurups AIF uit Zweden bleek ook hier fysiek veel te sterk en onze jongens werden kansloos geklopt met 0-5. Dan maar hopen op een beter resultaat op de Belgische nationale feestdag woensdag.
Tussen de 2 wedstrijden door konden de jongens snel wat eten in de school en werden de ouders begeleid doorheen Volvo City en werd ook een bezoek gebracht aan het Volvo Museum. Zo werd de tijd goed en leerrijk opgevuld.
Na de wedstrijden gingen de spelers naar school en de ouders nog vlug even de stad in op zoek naar kranten. Want jawel onze Simon prijkt op alle affiches in de stad ter promotie van de Göteborgs Posten, en onze mascotte, samen met Maurice, enkele spelers en ook Chinese deelneemsters staan op de foto met een begeleidend artikel in bovengenoemde krant.
Didier, Benny en Laurent offerden zich tenslotte op om bij de spelers te blijven, zodat de coaches naar de Leaders night konden gaan.
Ook dit was weer een spektakel van grote kwaliteit en een ervaring die we weer niet vlug zullen vergeten. Coach Danny is helemaal weg van Mexico, Koen zijn schouder leek plots veel losser te kompen, Patrick stond verbaasd te kijken naar de elegante danseresjes, en Bart verheugde zich met de goochelaars, zeker wanneer 1 van hen volledigt uit de kleren ging.
Gelukkig was er voldoende drank om onze stemmen te smeren want er werd luid meegezongen en op de tafels gedanst op de tonen van een top groep en de Party bandet.

Woensdag 21 juli,
wat langer slapen (tot 8u) en na het zingen van de Brabançonne hopen om de Belgische eer hoog te houden. Koning Albert vergat ons te telefoneren, maar gelukkig was het ook de verjaardag van Didier (santé).
Om 11u werd op Akeredsvallen gespeeld tegen het Zweedse Kvarnby door de Boys 14.
Zij hadden duidelijk van de vrije avond op school geprofiteerd en waren helemaal niet in vorm om deze wedstrijd tegen het sterkere Zweedse team te spelen. Het was ook warm maar ditmaal was er weinig inzet en kwaliteit in het spel waarneembaar en dus werden het zware 0-9 verliescijfers.
Oei, wat moet dat dan worden met de Boys 15 op Kviberg tegen het Braziliaanse Space Real.
Welnu na een zeer evenwichtige eertse helft stond het slechts 0-1 na een puntertje in de allerlaatste seconden.
De tweede helft begon met balverlies en een strafschop en vanaf de 0-2 ging ook hier het licht uit en werd het nog 0-6.
Nog steeds geen overwinning, dus moet het gebeuren in de B Play offs.
Voor de Boys 14 was de match al voorzien om 19u, opnieuw op Akeredsvallen.
Het dagschema werd dan ook aangepast en de ouders spendeerden de zonnige namiddag op het pittoreske Marstrand.
De tegenstrever vanavond was het zweedse Ystad, en we dienden enkele spelers te vervangen vanwege allerlei kleine kwaaltjes. Het werd een betere match maar de intimiderende Zweden wonnen toch met 3-0. Het tornooi voor de Boys 14 is hiermee afgelopen.
Morgen om 9u spelen de boys 15 hun B play off wedstrijd op Kviberg. Dit is de match van de laatste kans op een overwinning in de Gothia Cup. Verder plannen we ook een bezoek aan het pretpark Liseberg.
Tot een volgende nieuwsbrief.
Maurice

Hopelijk komen de foto's erdoor !!













Donderdag 22 juli

Vroeg uit de veren met de Boys 15 en ook Sven en Arno hadden de moed vroeg genoeg op te staan, want er volgt een wedstrijd tegen Solleftea om in het tornooi te blijven. Het is ondertussen behoorlijk aan het regenen.
Het werd echter een wedstrijd van nogal wat slaapwandelaars tegen een gemotiveerd team met hulp van de scheidsrechter. Ook nu werd kansloos verloren en nog wel met 1-8. Enig lichtpunt was nog eens een Belgisch doelpunt op naam van Anthony.
Einde tornooi voor Belzele, maar we hebben vooral geleerd dat om hier een sportief resultaat neer te zetten, fysieke kracht en gestalte een belangrijke rol spelen. Onze gemengde (1e en 2e jaars samen) teams vallen daar vaak wat te licht uit, maar hebben af en toe wel getoond over voetballend vermogen te beschikken en dat is uiteraard ook belangrijk.
En ook vooral, we waren toch maar weer het enige team uit België dat op dit wereldtoneel aanwezig is.

Tijd voor ontspanning nu. Gelukkig is de zon teruggekeerd en is het een mooie namiddag. De club trakteert iedereen met een dagpass in Liseberg. De spelers kunnen zich volop uitleven in het prachtige pretpark, gelegen in het midden van de stad. Sommigen hadden niet veel oog voor de attracties, maar eerder voor het vrouwelijk schoon aldaar.
De meegereisde supporters kregen 's avonds nog een boottocht aangeboden door de haven van Göteborg en de Archipellago op weg naar de westkust en de Noordzee. Mogelijkheden voor het nemen van prachtige foto's en genieten van het uitzicht.
Maar ook Aquavit en Staropramen moesten de stoere zeebonken rechthouden.
Vrijdag wordt nog een ontspanningsdag, met een uitstap naar Trolhättan voor de supporters en een dagje zwemmen en rondkeuvelen in de stad voor de spelers.
Het einde nadert met rasse schreden, laten we dus nog even met volle teugen genieten van dit avontuur.

Tot de volgende keer,
Maurice

PS, onze excuses voor het late verschijnen van de nieuwsbrief, maar we hebben geen goede draadloze internetverbinding op de school.